سیگنال غیرمنتظره در آسمان عمیق
در ۴ ژوئیه ۲۰۲۵، ماهواره‌ها یک درخشش پرتو گاما را ثبت کردند که تنها ۰.۴ ثانیه طول کشید. این رویداد GRB 250704B نام گرفت و بلافاصله چیز جالب‌تری را آشکار کرد: انتشار مداوم پرتو ایکس نرم که ۵۶۰ ثانیه ادامه داشت.
ماهواره Einstein Probe این فاز طولانی را در محدوده ۰.۵ تا ۴ keV ثبت کرد؛ بیش از هزار برابر طولانی‌تر از پالس اولیه پرتو گاما.
آنچه این رویداد را متمایز می‌کند
انفجارهای کوتاه پرتو گاما معمولاً با ادغام اجسام فشرده مانند دو ستاره نوترونی یا یک ستاره نوترونی و سیاه‌چاله مرتبط هستند. نکته قابل توجه در GRB 250704B این است که تابش پرتو ایکس با الگوی کلاسیک "afterglow" ناشی از برخورد مواد پرتاب‌شده با محیط میان‌ستاره‌ای مطابقت ندارد.
پژوهشگران نتیجه گرفتند که انتشار طولانی احتمالاً از جسم مرکزی باقی‌مانده از برخورد ناشی می‌شود.
چرا Einstein Probe موفق به مشاهده شد
پرتاب‌شده در اوایل ۲۰۲۴، تلسکوپ میدان وسیع Einstein Probe بخش‌های بزرگی از آسمان را همزمان در پرتو ایکس نرم رصد می‌کند. این قابلیت اجازه داد سیگنال از همان ابتدا گرفته شود؛ چیزی که تلسکوپ‌های معمولی که باید پس از هشدار نشانه‌گیری شوند، اغلب از دست می‌دهند.
شواهد وجود مگنتار
توضیحی محتمل، تشکیل موقتی یک مگنتار—ستاره نوترونی با میدان‌های مغناطیسی بسیار شدید—است. این جسم می‌تواند انرژی چرخشی و مغناطیسی را به تابش تبدیل کند و انتشار پرتو ایکس مشاهده‌شده را حفظ نماید.
مشاهدات با تلسکوپ Very Large Telescope (VLT) در شیلی، مقدار انتقال به سرخ z = ۰.۶۶۱ را اندازه‌گیری کرد و تأیید نمود که رویداد در فاصله میلیاردها سال نوری رخ داده است. هیچ ابرنواختر درخشانی شناسایی نشد که فرضیه ادغام اجسام فشرده را تقویت می‌کند.
پیامدها برای نجوم چندپیام‌رسان
اگر انتشار طولانی پرتو ایکس در ادغام‌های مشابه رایج باشد، ماهواره‌هایی مانند Einstein Probe می‌توانند همتاهای الکترومغناطیسی امواج گرانشی را سریع‌تر شناسایی کنند و کانال جدیدی برای کشف رویدادهای کیهانی شدید بگشایند.