پروتوستار: ماهوارهای که فضا را با انرژی بدون کابل متصل میکند
Star Catcher Industries، استارتآپ آمریکایی، در حال آمادهسازی اولین آزمایش واقعی انتقال بیسیم انرژی بین دو ماهواره در مدار است. این آزمایش با Protostar انجام خواهد شد که قرار است در اکتبر ۲۰۲۶ با فالکون ۹ اسپیسایکس از پایگاه وندنبرگ در مأموریت Transporter-18 پرتاب شود.
پس از جدایش، Protostar یک کیوبست کوچک مجهز به پنلهای خورشیدی معمولی را رها خواهد کرد. سپس ماهواره اصلی کیوبست را مکانیابی کرده، مسیر آن را دنبال میکند و پرتو نوری انرژی را مستقیماً به سلولهای خورشیدی هدف ارسال میکند. مهندسان مقدار انرژی دریافتی و کارایی فرآیند را اندازهگیری خواهند کرد.
فناوریهای قبلاً تأییدشده در مراحل پیشین
این شرکت بخشهایی از سیستم را بهصورت جداگانه آزمایش کرده است. انتقال نوری انرژی در زمین در مرکز فضایی کندی ناسا نشان داده شد. در سال ۲۰۲۵، طی مأموریت Sextant Alpha، نرمافزار تشخیص و ردیابی ماهوارهها در مدار تأیید شد.
پرواز Protostar همه این قابلیتها را در یک سیستم عملیاتی واحد جمع خواهد کرد. هدف اثبات امکان تحویل مقادیر قابل اندازهگیری انرژی بین دو وسیله نقلیه فضایی بدون هیچ اتصال فیزیکی است.
یک شبکه انرژی در مدار
در صورت موفقیت آزمایش، Star Catcher قصد دارد زیرساختی برای تأمین انرژی در فضا ایجاد کند. ماهوارههای رصد زمین، تجهیزات نظامی و مراکز داده مداری پرمصرف میتوانند بدون اتکا صرف به پنلهای خورشیدی خود، قدرت اضافی دریافت کنند.
این شرکت ده قرارداد تأمین اولیه با شرکتهایی مانند Starcloud، Loft Orbital، Astro Digital و Aethero امضا کرده است. علاوه بر این، بیش از ۴۰ نامه قصد از مشتریان بالقوه دیگر دریافت کرده است. تا کنون ۸۸ میلیون دلار سرمایهگذاری خطرپذیر و قرارداد ۶۰ میلیون دلاری از نیروهای فضایی ایالات متحده (STRATFI) جذب کرده است.
گامهای بعدی
به موازات آن، Star Catcher در حال توسعه ماهواره بزرگتر نسل دوم است که برای تأمین انرژی تجاری طراحی شده، نه فقط نمایش فناوری. نتیجه پرواز Protostar تعیینکننده خواهد بود که آیا ایده شبکه انرژی مداری قابل اجرا است یا خیر.